[ต้น] ผมยังจำวันแรก
ที่ต้องจากบ้านไปไกลได้ดี
[ดนตรีสงบ]
มันเป็นบ่ายวันอาทิตย์
ที่ทั้งเงียบเหงา และวุ่นวายไปพร้อมๆ กัน
เพราะเป็นวันสุดท้าย
ก่อนจะเปิดเทอมสองของนักเรียน ชั้นม.1 อย่างผม
และเพื่อนๆ
มันเหมือนเป็นวันสิ้นสุด อิสรภาพบางอย่าง
ที่เราอุตส่าห์ปรับตัวให้ชินได้แล้ว ตลอดช่วงปิดเทอม
อย่ามาร้องนะ
ปิดเทอมตั้งนานไม่รู้จักทำให้เสร็จ
[ต้น] สิ่งหนึ่งที่ผมคิดว่า
เราคงไม่มีวันทำใจให้ชินกับมันได้
ก็คือ...
ทรงอะไรดีรูปหล่อ
ทรงนักเรียน
[ต้น] วันสุดท้ายของการปิดเทอม
[เสียงปัตตาเลี่ยน]
[ต้น] แต่ถึงอย่างนั้น
หลายคนก็อยากให้โรงเรียนเปิดเทอมไวๆ
เพราะว่าจะได้กลับไป รวมแก๊งกันอีกครั้ง
ยกเว้นผม
[เสียงปุ่มโทรศัพท์ดังต่อเนื่อง]
[เสียงกดปุ่ม]
เฮ้ย จะกดทำไม
[เสียงวางหูโทรศัพท์]
[เสียงสตาร์ทรถ]
[แม่ต้น] แจ๋ว เพ็ญ ดูแลบ้านดีๆ นะ
ค่ะ
[ดนตรีเศร้า]
[แม่ต้น] ที่จริงอะ
น่าจะรอให้ต้นน่ะจบม.1 ก่อน แล้วค่อยย้ายโรงเรียนก็ได้นี่พ่อ
[แม่ต้น] ย้ายปุ๊บปั๊บอย่างนี้
แม่ทำใจไม่ทัน
นี่ ขอให้เราพูดถึงเรื่องนี้ เป็นครั้งสุดท้ายได้ไหมแม่ หือ
โรงเรียนพี่ต้น อยู่ต่างจังหวัดใช่ไหมพ่อ
[พ่อต้น] อยู่จังหวัดชลบุรีลูก
[ต่อ] แล้วพี่ต้น เขาจะนอนที่ไหนล่ะพ่อ
ก็นอนที่โรงเรียนนั่นแหละ
ที่นั่นเขามีทุกอย่าง
[พ่อต้น] จำไว้นะลูก เป็นผู้ชาย ที่ไหนก็ต้องอยู่ให้ได้
[ต่อ] พ่อๆ ใกล้ถึงยังครับ
[พ่อต้น] ยังลูก ต้องข้าม แม่น้ำบางปะกงไปก่อน
เอ้า เร็วเข้า ต่อ
[แม่ต้น] ถ้าต่ออยากได้อะไร
ให้กลั้นหายใจ แล้วขอ ตอนที่รถกำลังจะข้ามสะพานนะ
จริงเหรอแม่
แต่ห้ามแอบหายใจ จนกว่ารถจะลงจากสะพานนะ
พี่ต้นกลั้นหายใจสิ
[เสียงผ่อนลมหายใจ]
ต่อขออะไรล่ะลูก
[เสียงถอนหายใจ]
ต่อขอพ่อส่งไปเรียนประจำ เหมือนพี่ต้น
[ดนตรีชวนอึดอัด]
แล้วพี่ต้นล่ะขออะไร
[แม่ต้น] ต่อ อย่าไปเล่นไกลนะลูก
[เสียงเปิดและปิดประตูรถ]
[เสียงเคาะกระจก]
สวัสดีครับครู
[ปราณี] ดิฉันครูปราณีค่ะ
เป็นครูคุมหอพักเด็กม.ต้น
นี่ใช่ไหมคะ ชาตรี
ใช่ครับครู
[ปราณี] ผู้ปกครองเชิญนั่งรอก่อน
ชาตรี ตามครูมา
อย่าร่ำไร
[เอฟเฟกต์ชวนอึดอัด]
[ดนตรีตึงเครียดลึกลับ]
[สาโรช] เฮ้ย เด็กใหม่เหรอวะ
มันมาจากไหนวะเนี่ย
ดูท่าทางแม่งเอาเรื่องเว้ย
[เอฟเฟกต์สะพรึง]
[เสียงร้องตกใจเบาๆ ]
นี่เตียงเธอ
เดี๋ยวไปเอาผ้าห่มมาไว้ซะ
[ปราณี] แล้วตื่นนอนทุกเช้า
ก็พับผ้าห่มให้เรียบร้อยด้วย
ที่นี่ทุกคนต้องช่วยเหลือตัวเอง
ไม่มีคนรับใช้หรือว่าใครมาคอยทำให้ เหมือนอยู่ที่บ้านหรอกนะ
[แม่ต้น] พ่อเขาเขียนชื่อ ให้หมดแล้วนะลูก
ตั้งใจเรียนนะลูก แล้วอย่าทำอะไรแผลงๆ ล่ะ
ผมฝากด้วยนะครับ
ค่ะ
[ดนตรีเศร้าปนอึดอัด]
[เสียงพูดคุยจอแจ และเสียงน้ำสาดกระจาย]
[เสียงฟาดไม้เรียว]
ดังไปแล้ว [เสียงพูดเงียบลง]
[ดนตรีไม่ชอบมาพากล]
[เสียงพูดคุยจอแจ]
อ้าว ชาตรี ตามครูมา
อาหารเย็นเริ่มเวลาหกโมง
ทุกคนต้องมาทานพร้อมๆ กัน
อะ นี่ที่นั่งเธอ
นั่งสิ
[เสียงถอนใจเบาๆ ]
เทอมหน้าพ่อจะส่งต้น ไปอยู่โรงเรียนประจำนะ
[ดนตรีอึดอัด]
[เสียงวางช้อนส้อม]
ทำไมอยู่ๆ ส่งลูกไปไกลอย่างนั้นล่ะพ่อ
[พ่อต้น] แม่
โรงเรียนที่จะส่งต้นไปอยู่เนี่ย ทั้งดี ทั้งมีชื่อเสียง
ไม่เหมือนโรงเรียนนี้หรอก เด็กมันไม่ตั้งใจเรียน
[พ่อต้น] ใกล้สอบทีไรเนี่ย มัวแต่ดูทีวี มัวแต่เล่น
แล้วก็ยังสอบได้คะแนนดี
อย่างนี้ โรงเรียนมันไม่มีมาตรฐานแล้วล่ะแม่
นี่ชาตรี
เพื่อนใหม่ของพวกเธอ
[ปราณี] ชาตรีจะมาอยู่มาเรียน กับพวกเราที่นี่
ตั้งแต่เทอมนี้เป็นต้นไป
กลับไปนั่งที่ได้
[ดนตรีอึดอัด]
[เอฟเฟกต์ระทึก]
[สำเนียงใต้] ชาตรี อาจารย์เพ้งให้มาตาม
กูชื่อเพ้ง
[เพ้ง] ไอ้เนี่ย ชื่อหมอหนุ่ย
ไอ้ห่าเนี่ย ชื่อสาโรช
ไอ้สัตว์เนี่ย ชื่อไอ้ป๊อก
กูอะเต้ย
มึง มึงชื่ออะไรนะ
[สำเนียงใต้] ชาตี้ มันน่ะชื่อชาตี้
เออ ไอ้ชาตี้
มึงอะ กลัวผีหรือเปล่า
กลัวสิ ทำไมจะไม่กลัวผี
[เสียงตบหัว] เสือก กูไม่ได้ถามมึง
เฮ้ย มึงอะ กลัวผีหรือเปล่า
ดี ในฐานะที่พวกกูเป็นเด็กเก่า
[เพ้ง] กูจะเล่าประวัติของ โรงเรียนนี้ให้เด็กใหม่อย่างมึงฟัง
เรื่องนี้กูเพิ่งรู้มาว่ะ
รับรอง มึงก็ยังไม่รู้
พี่ม.ปลาย เคยเล่าให้กูฟังว่า
มีลูกสาวแม่ครัวอยู่คนหนึ่ง น่ารักมาก
[ดนตรีผ่อนคลาย]
[สาโรช] เป็นที่หมายปองของ นักเรียนที่นี่ ทุกคน
แต่อยู่ๆ
ผู้หญิงคนนั้นก็ผูกคอตาย
ที่ใต้ต้นโพธิ์
[ดนตรีชวนสะพรึง]
ไม่มีใครรู้ว่า ทำไมอยู่ดีๆ
เขาถึงผูกคอตาย
จนตำรวจเอาศพไปตรวจ
ถึงได้รู้ว่าผู้หญิงคนนั้นน่ะ
[สาโรช] ท้องได้สี่เดือนแล้ว
[เอฟเฟกต์ระทึก]
ผีตายทั้งกลมน่ะ เฮี้ยนมาก
เขาบอกว่า เคยมีรุ่นพี่กลุ่มหนึ่ง
แม่งอยากลองของ
[พูดพร้อมกัน] หนึ่ง สอง สาม
แล้วเห็นอะไรวะ
[เสียงผู้หญิงร้องโหยหวน]
[เสียงผู้หญิงร้องไห้เบาๆ ]
ไม่ต้องไปถึงต้นโพธิ์หรอก
[เสียงฝีเท้าคนเดิน]
[ป๊อก] แถวๆ นี้แหละ
เคยมีคนเห็นผู้ชายแก่ๆ มาเดินรอบห้องนอนตอนดึกๆ
[เสียงประตูเปิด]
[เสียงฝีเท้าคนเดิน และเสียงกุญแจกระทบกัน]
[ป๊อก] ทีแรกก็ไม่รู้หรอกว่าเป็นใคร
แต่พอไปเปิดหนังสืออนุสรณ์รุ่นเก่าๆ
[ป๊อก] ถึงรู้ว่า
แกเคยเป็นครูคุมหอที่นี่มาก่อน
[เอฟเฟกต์สะพรึง]
[เต้ย] อาจารย์เพ้งขนลุกนี่หว่า
เฮ้ย ยุ่งอะไรกับกู
[หนุ่ย] พวกนายเคยรู้สึกหรือเปล่า
เวลาเข้าห้องน้ำบนหอนอนตอนกลางคืน
แล้วเหมือนไม่ได้อยู่คนเดียว
[เสียงผิวปาก]
[เสียงคนผิวปากแทรกขึ้นมา]
[ดนตรีชวนสะพรึง]
จำไว้นะ
คืนไหนหมาหอนพร้อมกัน
ห้ามไปห้องน้ำเด็ดขาด
[เสียงสุนัขเห่าดังแว่วๆ ]
[เพ้ง] เออ พวกมึงรู้ไหม
ทำไมโรงเรียนเราต้องสร้าง สระว่ายน้ำใหม่
ก็สระเก่าที่อยู่หลังโรงเรียนนั่นน่ะ
เคยมีเด็กหอไปกระโดดน้ำฆ่าตัวตาย
[ดนตรีหลอน]
[เสียงกระโดดลงน้ำ] [เพ้ง] แล้วมึงรู้ไหม
เด็กคนนั้นน่ะ เรียนม.1 เหมือนพวกเราเนี่ยแหละ
และที่สำคัญนะ
มันเคยอยู่หอนี้ด้วย
สระนั่นน่ะ ก็เลยถูกปิดตาย มาสิบกว่าปีแล้ว
[เพ้ง] รุ่นพี่แม่งเล่าให้ฟังว่า
ตอนนั้นน่ะ ครูปราณีแทบจะเป็นบ้าเลย
[เสียงปราณีกรีดร้อง]
สายก็ว่าแกเพี้ยนไปเลย
ดูสิ ตอนนี้ก็ยังเพี้ยนไม่หายเลย
มึงอยากรู้ไหม ว่าแม่งเพี้ยนขนาดไหน
[เอฟเฟกต์สะพรึง]
[เพ้ง] มึงเคยเห็น เครื่องเล่นแผ่นเสียงเก่าๆ
ในห้องครูปราณีหรือเปล่า
แม่งชอบฟังแต่เพลงเหี้ยอะไรก็ไม่รู้
ขนลุกฉิบหาย
[เพลง "ดวงใจ" โดย สวลี ผกาพันธุ์ จากแผ่นเสียง]
[เพ้ง] แล้ววันดีคืนดีน่ะนะ
มีคนเห็น
ว่าครูแม่ง เอาแต่นั่งจ้องลิ้นชักแล้วร้องไห้
[เสียงเพลงเล่นท่อนเดิมซ้ำๆ จากแผ่นตกร่อง]
[เสียงสะอื้น]
จนบัดนี้นะ ก็ยังไม่มีใครรู้เลย
ว่าในลิ้นชักนั่นน่ะ มันมีเหี้ยอะไร
โดเรมอนหรือเปล่าอาจารย์
โดเรมอนพ่อมึงสิ
มึงอยู่ๆ ไปอะ
มึงก็จะเห็นเอง ไอ้ชาตรี
กูว่านะ ดีไม่ดี
ครูปราณีนั่นแหละ เป็นตัวการทำให้ลูกเขาตาย
แล้วผีเด็กนั่น แม่งก็โคตรดุเลย
ใครไปนอนเตียงมันนะ
โดนถีบตกเตียงไป ไม่รู้กี่รุ่นต่อกี่รุ่นแล้ว
จนเขาต้องสั่งเก็บเตียงไปเลย
[เสียงเตียงเหล็กลั่นเอี๊ยด]
[เพ้ง] แต่...
วันนี้ กูเห็นภารโรง
แม่งขนเตียงออกมาจากห้องเก็บของ
[ปราณีพูดเสียงดุ] นี่
ถึงเวลานอนไม่นอน [เสียงกุกกักวุ่นวาย]
เดี๋ยวพรุ่งนี้ถ้าใครไม่ตื่นล่ะก็
จะโดนไม้เรียว
[ดนตรีลึกลับ]
[เสียงเตียงลั่นเบาๆ ]
[เสียงจักจั่นร้องดังไกลๆ ]
[เสียงเตียงลั่นเบาๆ ]
[เสียงเตียงลั่น]
[เสียงสุนัขหอน]
[เสียงสุนัขหอนดังต่อเนื่อง]
[ดนตรีลึกลับคลอเบาๆ ]
[เสียงสุนัขหอนดังระงม]
[ดนตรีชวนสะพรึง]
[เสียงสุนัขหอนดังชัดขึ้น]
[เสียงสุนัขหอนดังระงม]
[ดนตรีระทึกขวัญ]
[เสียงแตรดังยาว]
[เสียงเตียงลั่น]
[เสียงแตรดังยาว]
เฮ้ย เด็กใหม่ฉี่รดที่นอนเว้ย
[เด็ก 1] เด็กใหม่ฉี่รดที่นอน
- [เด็ก 2] ว้าย - [เด็ก 3] แม่งฉี่รดที่นอน
[เสียงหัวเราะและล้อเลียน]
[เสียงพูดคุยสนุกสนาน]
- [เด็ก 4] ว้าย เด็กใหม่ฉี่รดที่นอน - [เด็ก 5] เหี้ย ซักไม่ได้นะเนี่ย
[เสียงพูดคุยจอแจ]
[ต้นส่งเสียงหงุดหงิด]
เฮ้ย ตากแบบนั้นน่ะ เดี๋ยวก็ได้ไปกองที่พื้นอีกหรอก
[วิเชียร] ไอ้ราวตากผ้าเนี่ย
เจ้าที่มันแรง
ถ้าจะเบียดใครนะ มันต้องมีชั้นเชิงกันหน่อย
แล้วไอ้กางเกงใส่อาบน้ำเนี่ย
ใช้ประจำตัวเดียวก็พอแล้ว
เดี๋ยวมันก็ขึ้นราทุกตัวหรอก
[เสียงวิเชียรพ่นลมหายใจ]
[เสียงสูดดมกลิ่น]
[เสียงสูดดมดังต่อเนื่อง]
เฮ้ย พวกมึงได้กลิ่นอะไรหรือเปล่าวะ
[เสียงเป่าลมจากปาก]
ไม่ใช่
ไม่ใช่เว้ย
[เสียงสูดดมกลิ่น]
อื้อหือ เหม็นเยี่ยวไอ้เหี้ยนี่เอง
ไงมึง เมื่อคืนเจอไปสี่เรื่อง ถึงกับเยี่ยวราดเลยเหรอวะ
[เสียงหัวเราะ]
เฮ้ยพวกมึง หัวเราะเยาะมันหน่อยสิวะ
[เสียงหัวเราะ]
[เพ้ง] ไอ้เหี้ยป๊อกมึงไม่ต้อง มาหัวเราะเลย ปากมึงก็ใช่ย่อยนะเนี่ย
[เสียงหัวเราะ]
[วิเชียร] เจ๊งแล้วเหรอ
ไม่รู้เหมือนกัน อาจซ่อมได้
นายซ่อมเป็นด้วยเหรอ
[เสียงต้นจิ๊ปาก] [ต้น] ไม่แน่ใจ ต้องลองว่ะ
[วิเชียร] ถ้าซ่อมเสร็จแล้วอะ
ขอเล่นบ้างสิ
[ต้น] อือ
[เด็ก] เฮ้ยชาตรี ครูให้มาตามมึงไปรับโทรศัพท์
พ่อมึงโทรมา
[ปราณีพูดประกาศ] เด็กชายชาตรี อนันต์ปิติสุข
มารับโทรศัพท์คุณพ่อที่ตึกนอนด้วย
เด็กชายชาตรี อนันต์ปิติสุข
มารับโทรศัพท์คุณพ่อที่ตึกนอนด้วย
[เสียงจากทีวี] ไม่สบายก็จะคิดถึงพวกหนูเท่านั้นแหละ
น้ากำลังทำอะไรอยู่เหรอ [เสียงประตูเลื่อนเปิด]
[พ่อต้น] พ่อซื้อขนมมาฝากลูก
[ดนตรีตึงเครียด]
[เสียงพ่อต้นจิ๊ปาก]
[พ่อต้นน้ำเสียงโกรธ] อย่าทำอย่างนี้อีกนะต้น
ถ้าคราวนี้ผลสอบออกมาไม่ดี พ่อเอาจริงแน่
[เสียงพ่นลมหายใจ]
ตอนนี้ชาตรีไม่ได้อยู่ที่ตึกนอน
มีอะไรจะฝากไว้ไหมคะ
เอ่อ...
งั้นไม่เป็นไรครับ วันหลังผมโทรมาใหม่แล้วกัน
ขอบคุณ ขอบคุณมากนะครับ
[เสียงผ่อนลมหายใจ]
[เสียงเด็กพูดคุยกัน]
[ดนตรีอึดอัด]
[เสียงสุนัขเห่าดังแว่วๆ ]
[เสียงเตียงลั่น]
[เสียงน้ำไหล]
[เสียงนกกลางคืน]
[เสียงน้ำไหลจากก๊อก]
[เอฟเฟกต์ระทึกขวัญ]
[ดนตรีลึกลับปนอึดอัด]
[เสียงประตูเหวี่ยงปิด]
[ดนตรีระทึกขวัญ]
[ต้น] เฮ้ย ใครวะ
เฮ้ย เปิดสิวะ
ไอ้เหี้ย อย่าให้กูออกไปได้นะมึง
[ต้น] เฮ้ย เปิดให้กูด้วย
[เสียงหัวเราะ]
[เพ้ง] โอ๊ย สะใจว่ะ
แกล้งมันนิดเดียวแม่งกลัวขี้แตกเลย
[ป๊อก] แหม แม่งโคตรหงอเลย
[เสียงบรรยากาศกลางคืน]
[เสียงต้นกระแทกประตูดังแว่วๆ ]
[ต้นส่งเสียงออกแรง]
[เสียงหอบหายใจ]
[ต้น] เปิดให้กูหน่อย
[เสียงหายใจแรง]
[ดนตรีเศร้า]
[เสียงสะอื้น]
[เสียงสุนัขหอน]
[เสียงหอบหายใจ]
[ดนตรีระทึกขวัญ]
[เสียงหายใจถี่]
[เสียงประตูลั่นเอี๊ยดอ๊าด]
[เสียงเตียงลั่น]
[เพลง "ดวงใจ" โดย สวลี ผกาพันธุ์ จากแผ่นเสียง]
[เสียงเพลงจากแผ่นเสียงแว่วมา]
[ดนตรีน่ากลัว]
[เสียงหายใจแรง]
[เพลง "ดวงใจ" โดย สวลี ผกาพันธุ์ ดังคลอ]
[เสียงเลื่อนเปิดลิ้นชัก]
[เสียงเพลงเล่นท่อนเดิมซ้ำๆ จากแผ่นตกร่อง]
[ดนตรีระทึกขวัญ]
[เสียงเพลงเล่นท่อนเดิมซ้ำๆ จากแผ่นตกร่อง]
[วิเชียร] เฮ้ย
ตื่นสายเหรอวะ
[ต้น] อือ
สอดรู้สอดเห็นเรื่องครูปราณีมากๆ อะ
ระวังนะเว้ย
เออ
แล้วนายรู้เปล่าวะ ทำไมครูปราณีเขาถึงแปลกๆ อะ
ก็เล่ากันไปเรื่อยอะ
ไอ้เรื่องผีเผอนั่นอีก
มีที่ไหน
อยู่นี่มานานแล้วเหรอ
ทำไม
[ต้น] เปล่า
เห็นรู้ดีไปหมด
อ้าวเหี้ย
มึงไม่รู้เหรอ กูอะ วิเชียร ช่ำชองนะเว้ย
มึงอะ รีบๆ อาบเข้าเหอะ
ครูจะลงมาแล้ว
ก่อนจะลงไปทานข้าว
ฉันขอพูดอะไรหน่อย
ที่นี่เป็นโรงเรียน ไม่ใช่ป่าช้า
[ปราณี] อย่าให้ได้ยินว่าใครกุเรื่อง ผีๆ สางๆ มาหลอกกันเล่นเป็นอันขาด
ถ้าฉันรู้ว่าใคร ชอบกุเรื่องไร้สาระแบบนั้นล่ะก็
อย่าหาว่าไม่เตือน
[ดนตรีตึงเครียดอึดอัด]
[วิเชียร] เฮ้ย ชาตรี
รอด้วยสิ
เดินใจลอยอะไรอยู่วะ
เคยหนีโรงเรียนหรือเปล่า
หนีไปไหน
หนีกลับบ้านไง
หนีทำไม อยู่ที่นี่สนุกจะตาย
ไม่มีพ่อแม่คอยจ้ำจี้จ้ำไช
สนุกกับผีน่ะสิ
ใหม่ๆ ก็อย่างนี้แหละ เดี๋ยวก็ชอบ
ไม่มีทาง
[เสียงห่านร้อง]
[วิเชียร] เห็นอะไรหรือเปล่า
ห่าน
[เสียงห่านร้อง]
ดูอีกทีหนึ่ง
[ต้น] เฮ้ย ไข่ห่านนี่หว่า
[ดนตรีสนุกผ่อนคลาย]
[วิเชียร] เฮ้ย ใจเย็นน้องชาย
[เสียงห่านร้อง]
เจ้านี่ มันหวงฝูงและไข่มาก
[วิเชียร] ถ้าจะเข้าไปเอาไข่มันน่ะ
มีอยู่ทางเดียว
[เสียงห่านร้อง]
[ดนตรีตื่นเต้น]
[ต้น] เฮ้ย เร็วสิ
[เสียงห่านร้อง]
[ดนตรีเร้าใจ]
[ต้น] เร็วๆ
เร็วสิ
[เสียงห่านจิก]
[ต้น] เร็วสิ
[เสียงห่านร้องระงม]
[วิเชียร] เฮ้ย ได้แล้วเว้ย
[ปราณี] ชาตรี
คุณพ่อโทรศัพท์มา
[ปราณี] รอสักครู่นะคะ
ครับๆ
- เฮ้ย เดี๋ยวกูตามไปว่ะ - [วิเชียร] อือ
[เสียงวางสาย]
[เสียงสัญญาณขาดหาย]
[ดนตรีเศร้าคลอเบาๆ ]
[เสียงสัญญาณโทรทัศน์ขาดหาย]
[เสียงแกะสาย]
[เสียงสัญญาณเปลี่ยนแปลง]
[เสียงเพลงรายการโทรทัศน์]
[เสียงจากโทรทัศน์ดังแว่วๆ ]
[เสียงจิ้งจกร้อง]
[ดนตรีตึงเครียด]
[เสียงเขย่ารั้วเหล็ก]
[วิเชียร] ชาตรีๆ กินข้าวเสร็จแล้ว ไปจองที่นั่งในโรงหนังด้วยนะเว้ย
วันนี้มีฉายหนังกลางแปลงรู้เปล่า
[เพ้ง] เฮ้ยพวกมึงได้ดูผีกัด ภาคก่อนๆ หรือเปล่าวะ
- [สาโรช] เออ เคยดู - [ป๊อก] เคยดู
[เพ้ง] กูว่ากูดูครบแล้ว แต่กูว่าภาคสองน่ะ...
[เพลง "จริงใจซะอย่าง" โดย ไมโคร ดังจากเครื่องเสียง]
เฮ้ย กูจำได้ว่าภาคหนึ่งอะผีผู้หญิง ภาคสองผีอะเด็ก
เฮ้ย มึงจำผิดแล้ว
ภาคสามหรอกผีผู้หญิง ภาคหนึ่งอะผีเด็ก
ไม่ใช่ ภาคสองผีผู้หญิง ภาคสามผีเด็ก
[เสียงพูดคุยสนุกสนาน]
- มึงน่ะมั่วหรือเปล่า - กูบอกภาคสามผีผู้หญิงไง
ภาคหนึ่งอะผีผู้หญิง ภาคสองอะผีเด็ก
ภาคสามหรอกผีผู้หญิง ภาคหนึ่งผีเด็ก
[ดนตรีจากภาพยนตร์]
[เสียงจากภาพยนตร์] วันนี้หมวยเกี้ยสวยจังเลยนะจ๊ะ
- [อาจารย์] นี่ - [ลูกศิษย์] ครับอาจารย์
[ต้น] หายไปไหนมาวะ
[อาจารย์] กินขนเพชรนี่เข้าไป [ลูกศิษย์ส่งเสียงแขยง]
[เสียงหัวเราะ] [อาจารย์] นึกว่าขน
ผ้ายันต์แปดทิศ ถ้าอยากจะล้างแค้นมัน
[ลูกศิษย์พูดเสียงเจื่อน] หงิกงอด้วย
[เสียงหัวเราะสนุกสนาน]
- ซาลาเปาสองลูกนี่ขอกินได้ไหม - หา
[หมวยส่งเสียงเขินอาย]
[ลูกศิษย์] หือ หมับ ชาร์จพลัง
[ลูกศิษย์ทำเสียงฝึกกระบวนท่า] [อาจารย์] เออ ได้ผล
เสียจริตๆ [เสียงตบหน้าตัวเอง]
[เสียงตบหน้า] เสียจริตๆ
- เอ่อๆ - กึ๋ย
[ชายหนุ่ม] เฮ้ย ทำไมต้องตบหน้าตัวเอง
- [อาจารย์] หือ - [ลูกศิษย์] เอาล่ะ ถึงจุดสำคัญแล้ว
- อาจารย์ เอาล่ะนะ - [ชายหนุ่ม] มือมันต้องการ
มือ อือ โอ๊ย... [หมวยส่งเสียงแปลกใจ]
[ชายหนุ่มส่งเสียงทะเล้น]
[ชายหนุ่ม] มือมันไปเอง [เสียงร้องลั่น]
[เสียงหมวยร้องกรี๊ด] หมวยเกี้ย
- [ลูกศิษย์] หมับๆ เลย - [อาจารย์] โอ๊ย โอ้โห เดี๋ยวก่อน
- อ๊าย อีตาบ้า - [ชายหนุ่ม] มือมันไป
[เสียงตบหน้าและเสียงร้องเจ็บ]
[เสียงหัวเราะลั่น]
[ดนตรีทะเล้น]
[ดนตรีไม่ชอบมาพากล]
[เสียงหนูร้อง] [เด็ก] เฮ้ย นั่นมันพวกไอ้เต้นี่หว่า
[ชายหนุ่มส่งเสียงกลัว] มานี่ได้ไง
[ชายหนุ่มส่งเสียงเหมือนจะจาม]
[เสียงจาม]
[เอฟเฟกต์สะพรึง]
[เสียงคำรามและเสียงลุกขึ้น]
[ชายหนุ่ม] เฮ้ย ยันต์หลุด ผีโลงแตกแล้ว
[เสียงร้องกลัว] โอ๊ย มันมาแล้ว
ช่วยด้วย โอ๊ย
ช่วยด้วยโว้ย โอ๊ย
[เสียงคำราม]
[ชายหนุ่ม] เฮ้ย ไม่ต้องมาคว้าตีนกู
โอ๊ย อ๊าย อย่าจับ ไอ้บ้า
นี่แน่ะๆ
ไปล่ะ
[เสียงชายหนุ่มหอบหายใจ]
นี่ เจอนี่ [เสียงโครม]
[เสียงหัวเราะ]
[ดนตรีสนุกสนานตื่นเต้น]
[ชายหนุ่ม] เปิดประตูหน่อยๆ เปิดประตูหน่อยโว้ย เปิด
[เสียงผีลุกขึ้นและคำราม]
[เสียงหมวยกรี๊ด] [ชายหนุ่ม] อ้าวเฮ้ย ยืนต่อ
[เสียงร้องตกใจ]
- [หมวย] หลบไปเลยพี่ - [ชายหนุ่ม] มันมาแล้ว
[เสียงกระแทกดังผลัก]
[เสียงร้องโวยวาย]
[เสียงมือดันหัว]
[ชายหนุ่ม] เฮ้ยอย่างับ เฮ้ยไอ้บ้า
ของสงวน [เด็กๆ ส่งเสียงกลัว]
ให้ไม่ได้ มีอยู่ชิ้นเดียว
ไม่เอา อย่างับนะ
[เสียงร้องกลัวและหุบขาพร้อมกัน]
[เสียงร้องกลัว] พอแล้ว เฮ้ย ช่วยด้วย
- ช่วยด้วย ช่วยด้วย - [ลูกศิษย์] มาช่วยแล้ว
[เสียงร้องและเสียงไม้ตี]
[หมวย] อย่าสลบสิ สลบได้ยังไง
ทำแบบนี้นิสัยไม่ดีนะ
[เสียงชุลมุนวุ่นวาย] [ลูกศิษย์] อาจารย์
[หมวย] มันมาแล้ว
[เสียงร้องกลัว] [ชายหนุ่ม] ไม่รอดแล้ว
เฮ้ย ทุกคนอุดจมูก
[ดนตรีตื่นเต้นดังขึ้น]
[ดนตรีเบาลง]
[ดนตรีตึงเครียด]
[ดนตรีตึงเครียดดังขึ้น]
[วิเชียร] เฮ้ย
หายไปไหนมาวะ
[ดนตรีอึดอัด]
มึงกลัวกูด้วยเหรอ
[เสียงสะดุ้งและหายใจแรง]
[เสียงขยับลุกขึ้น]
[เสียงเดินออกไป]
[เสียงเบียดเข้ามานั่ง]
[ดนตรีลึกลับปนอึดอัด]
[ต้น] จริงๆ นะเว้ย
กูเห็นจริงๆ
สาบานก็ได้
มันก็เหมือน
เขาก็เหมือนพวกเรานี่แหละวะ
แหม เอาเชียวๆ
มีเรื่องมาเล่ากับเขาบ้างเชียว
มึงจำที่ครูปราณีบอกไม่ได้หรือไง
ว่าอย่าแต่งเรื่องผีขึ้นมาเล่า ไม่งั้นจะโดนทำโทษน่ะ
มึงอยากโดนมากนักใช่ไหม
[หนุ่ย] แล้ว ตอนนี้
มึงยังเห็นผีตัวนั้นอยู่ไหม
ก็ตั้งแต่ลุกจากเก้าอี้ที่โรงหนัง
ก็ไม่เจออีกเลย
พวกมึงว่า
จะใช่เด็กที่โดดน้ำตาย ที่สระเก่าไหมวะ
บางที
มันอาจจะอยากได้คนไปอยู่เป็นเพื่อน
ไอ้เชี่ยหมอหนุ่ย มึงเชื่อมันเหรอ
เฮ้ย มึงตัวร้อนหรือเปล่าวะ
กูว่ามึงกลับไปนอนไป เผื่อไข้มึงจะลดว่ะ
[เสียงขยับตัวแบบเก้ๆ กังๆ ]
กูว่าคืนนี้แม่ง เยี่ยวรดที่นอนอีกแหงๆ
[เสียงเพลงเล่นท่อนเดิมซ้ำๆ จากแผ่นตกร่องดังแว่วๆ ]
[เสียงเตียงลั่นเบาๆ ]
[ดนตรีอึดอัด]
[ดนตรีเศร้า]
[เสียงเตียงลั่น]
[ดนตรีอึดอัดคลอเบาๆ ]
[เสียงหายใจแรง]
[ดนตรีระทึก]
[เอฟเฟกต์สะพรึง]
[เสียงหอบหายใจ]
[ดนตรีอึดอัดตึงเครียด]
[เสียงแมลงกลางคืน]
[เสียงผ่อนลมหายใจ]
[ดนตรีไม่ชอบมาพากล]
[ครู] ชาตรี
นั่งเหม่อแต่เช้าเลยนะ
ทำการบ้านเสร็จหรือยัง
เสร็จแล้วครับ
งั้นก็เอาหนังสือขึ้นมาอ่านสิ
ครับ
[ดนตรีเหงา]
[ปราณีพูดประกาศ] เด็กชายชาตรี อนันต์ปิติสุข
มารับโทรศัพท์คุณพ่อที่ตึกนอนด้วย
ชาตรี
คุณพ่อฝากบอกว่า
อาทิตย์นี้มารับกลับบ้านไม่ได้นะ
[เสียงวิเชียรผิวปาก]
[เสียงเด็กเล่นฟุตบอล]
ยิง เฮ้ย ยิง [เสียงเตะบอลและเสียงเฮ]
[เสียงหัวเราะ]
[เด็กๆ ส่งเสียงดีใจ]
[ดนตรีเหงาคลอเบาๆ ]
[ต้น] อะ ซ่อมเสร็จแล้ว จะยืมไม่ใช่เหรอ
รู้ไหม มึงกับกูอะ เหมือนกันตรงไหน
ตรงที่ไม่มีตัวตนในสายตาคนอื่นไง
[ดนตรีเศร้า]
เล่นสิ
[วิเชียร] เล่นยังไงล่ะ
[ต้น] โธ่เอ๊ย แค่นี้ก็ต้องให้สอน
มา เดี๋ยวเล่นให้ดู
นี่ไง ก็กดหลบไอ้ตัวนี้
เนี่ย นี่ๆ เลี้ยวขวาๆ อะลงๆ
อะเลี้ยวซ้าย
[เสียงเล่นฟุตบอล]
[สาโรช] อาจารย์เพ้ง อาจารย์เพ้ง
[เพ้งพูดเสียงรำคาญ] อะไร
มีอะไร
ชาตรีมันคุยอยู่กับใครอะ
เนี่ยๆ หนีไอ้พวกนี้
อือ เข้าใจหรือเปล่า
เหี้ย แม่งเป็นเอามากว่ะ
ไม่เห็นแปลกเลย กูก็เคยพูดคนเดียว
[หนุ่ย] พ่อยังไม่มารับเหรอ
อาทิตย์นี้ กูไม่ได้กลับบ้าน
แล้วพ่อมึงล่ะ เมื่อไหร่จะมารับ
พ่อแวะไปส่งของให้ลูกค้า
กำลังมารับ
[หนุ่ย] เอ่อ
แล้ว ตอนนี้มึงยังเห็นผี ตัวนั้นอยู่ไหม
ทำไมวะ
กูอยากเห็นบ้างอะ
ถ้ามึงเจออีก มาเล่าให้กูฟังก็ได้นะ
กูชอบ
[เสียงรถขับเข้ามา]
พ่อกูมารับแล้ว
ไปแล้วนะ
เฮ้ย ปุ่มนี้ไว้ใช้ทำอะไรวะ
- เนี่ย - ไม่เก๋าจริงนี่หว่า
มา เดี๋ยวสอนให้
[ต้น] นี่ไง เดิน กระโดด
อือ กระโดด
[เสียงหัวเราะ] ตาย
[ดนตรีเหงา]
เฮ้ย จำคืนแรกที่มึง เยี่ยวรดที่นอนได้หรือเปล่า
นี่มึงล้อกูเหรอเนี่ย
เปล่า กูมีอะไรจะบอก
พร้อมยัง
[เสียงสุนัขคราง]
[ดนตรีคลาสสิกและเสียงสุนัขเห่าหอน]
[เสียงสุนัขหอนพร้อมกัน]
[ดนตรีดังต่อเนื่อง]
[เสียงหัวเราะ]
[เสียงสุนัขหอนต่อเนื่อง]
[ดนตรีหยุด]
มึงนี่เองที่หลอกกู ไอ้วิเชียร
[วิเชียร] เฮ้ย เฮ้ยอะไรวะ
กูไม่ได้ตั้งใจ มึงอยากไป เข้าห้องน้ำเองทำไมเล่า เอ้อ
[เด็ก 1] ขอขนมหวานเพิ่มหน่อยครับ
[เด็ก 2] ขอเติมขนมหวานหน่อยครับ
[เด็ก 3] พี่ครับ ขอเติมขนมหวานด้วยครับ
[น้ำตาล] กับข้าวไม่อร่อยเหรอครับ
[เด็ก 4] ขอขนมหวานหน่อยครับ
[เด็ก 5] พี่เติมขนมหวาน ให้ผมด้วยครับ
[เด็ก 6] ขนมหวานให้ผมหน่อยครับ
อร่อยครับ
[เด็ก 7] พี่ครับ ขนมหวานผมหมดแล้วครับ
[เด็ก 8] พี่คนสวยจ๋า อยากได้ขนมหวานครับ
กินเยอะๆ นะ จะได้โตไวๆ
หมดแล้ว
เหนื่อยไหมจ๊ะ
แม่ เดี๋ยวตาลไปซ้อมกีฬาสี ที่โรงเรียนก่อนนะ
จ้ะ
- ไปแล้วนะคะ - [แม่น้ำตาล] อือ
[เด็ก 9] เฮ้ย
กูจองแล้วนะเว้ย
[เสียงแมลงกลางคืน]
มึงพามานี่ทำไมวะ
อ้าว ก็มึงบอกว่า อยากโตไวๆ ไม่ใช่เหรอ
เนี่ย ขุมสมบัติกู
อะ คัมภีร์เทพยุทธ
สุดยอดกระบวนท่า สู่การเป็นลูกผู้ชาย เต็มตัว
[เสียงแซกโซโฟนเร้าอารมณ์]
[เอฟเฟกต์ระทึก]
[เสียงพูดคุยอื้ออึง]
[เพ้ง] เฮ้ย มันโดนข้อหาอะไรวะ
มีอะไรจะแก้ตัวไหม ชาตรี
[เด็ก 1] แม่งโดนหวดก้นลายแน่ เชื่อกูสิ
[เพ้ง] กูว่านะ โหดๆ อย่างครูปราณีอะ
แม่งต้องโดนทัณฑ์บน แล้วเรียกผู้ปกครองมาพบ
[เสียงถอนหายใจ]
เป็นอย่างนี้ทุกรุ่น
คราวหน้าคราวหลัง อย่าทำอีกนะ
ไปได้
เฮ้ย มันออกมาแล้วว่ะ
- [เด็ก 2] เฮ้ย มึงเป็นไงวะ - [เด็ก 3] เป็นไงบ้างวะ
ก็ไม่เห็นโดนอะไรเลย
[เด็กโห่ร้อง]
[เด็ก 3] ทำไมไม่โดนล่ะ
[ดนตรีอบอุ่นผ่อนคลาย]
[ต้น] ครูปราณีอยู่ที่นี่มานานยังวะ
[วิเชียร] ก็นานแล้วนะ
ก่อนกูเข้าโรงเรียนอีก
มีอะไรเหรอวะ
[ต้น] เปล่า
เฮ้ย
ตรงนี้มีทางออกไปข้างนอกด้วยเหรอวะ
[วิเชียร] ตามมาเหอะน่า
[ต้น] เฮ้ย เอาจริงเหรอวะ
[เสียงนกร้อง]
[เพลง "อย่าดีกว่า" โดย ไมโคร]
[เพลงหยุด]
[เสียงวงโยธวาทิต]
อ้าว
[น้ำตาล] มาได้ไงเนี่ย
[เด็กผู้หญิง] พี่น้ำตาลคะ ขอถ่ายรูปด้วยหน่อยค่ะ
[น้ำตาล] ค่ะ
หนึ่ง สอง สาม
[เด็กผู้หญิง] ขอบคุณค่ะ
ถ่ายรูปกันไหม
[ดนตรีสงบ]
ฝากคทาด้วยแล้วกันนะ
โอเค เอาเลย
ยิ้มหวานๆ นะ
ยิ้มจนแก้มจะแตกอยู่แล้ว
[เพื่อน] เอาล่ะนะ หนึ่ง สอง สาม
[เสียงถ่ายรูป]
[ดนตรีลึกลับ]
[ต้น] เฮ้ย ถามอะไรหน่อยสิ
[วิเชียร] อือ
มึงเป็นอะไรตายวะ
[ดนตรีเศร้า]
อ๋อ กูแก่ตาย
ไอ้เวร ตอบจริงสิวะ
เฮ้ย เดี๋ยวกูมา กูปวดเยี่ยวว่ะ
มึงอยากรู้ไหม
ทำไมกูถึงถูกส่งมาที่นี่กลางเทอม
[เสียงนาฬิการ้องเตือน]
[ต้น] เฮ้ย หกโมงแล้วเหรอวะ
เดี๋ยวรีบกลับกันเถอะ
[ดนตรีไม่ชอบมาพากล]
เฮ้ย ไอ้วิเชียร รอกูด้วย
[เสียงร้องและเสียงตกกระแทกพื้น]
[ปราณีพูดประกาศ] เด็กชายชาตรี อนันต์ปิติสุข
คุณพ่อมารอพบที่ตึกนอน
[ดนตรีเศร้า]
[เสียงรายการทีวี]
[เสียงจิ้งจกร้อง]
[ดนตรีไม่ชอบมาพากล]
[พ่อต้นกระซิบ] เพ็ญๆ มาตรงนี้ดีกว่า
ไม่ต้องห่วงนะ เขาหลับกันหมดแล้ว
[ดนตรีตึงเครียด]
[เสียงหายใจแรง]
[เสียงพ่อต้นครางเบาๆ ]
[เสียงเพ็ญครางเบาๆ ]
[เสียงร้องตกใจ]
[ดนตรีอึดอัด]
[เสียงบรรยากาศในโรงอาหาร]
[เสียงเดินกระแทกเท้า]
[น้ำเสียงโกรธ] ไปไหนมา ชาตรี
นี่ นี่ไปทำอะไรมาเนี่ย
[เสียงฮึดฮัด] ทำไมทำอย่างนี้ หา
ไปไหนทำไมไม่บอก ทีหลังอย่าทำอย่างนี้อีกนะ
ได้ยินไหม อย่าทำอย่างนี้อีก ทำไมถึงเป็นเด็กอย่างนี้
[เสียงตี]
[เสียงสะอื้น]
[เพลง "ดวงใจ" โดย สวลี ผกาพันธุ์ จากแผ่นเสียง]
[เสียงกลั้นร้องไห้]
ชาตรี ครูปราณีให้เอามาให้
[เด็ก] อะ พ่อนายฝากมา
[วิเชียร] เฮ้ย ไปไหนมาวะ พ่อมึงมาหาอะ
[น้ำเสียงโกรธ] แล้วมึงล่ะหายหัวไปไหนมา
มึงบอกไม่มีใครเคยเห็นมึงอยู่ในสายตา
[เสียงดัง] แล้วมึงล่ะ เห็นคนอื่นบ้างไหม
[ดนตรีเศร้า]
[เพ้ง] เฮ้ย
มีของดีอะ ทำไมไม่แบ่งกันบ้างวะ
[ต้น] ทำไมต้องแบ่งด้วยอะ
แหม
ก็เป็นเพื่อนกัน
คนกันเองอะ มีอะไรก็ต้องแบ่งกันสิวะ
[เพ้ง] นะๆ ดีกันนะ
[เสียงน้ำไหล]
[เสียงปัดฝุ่น]
กูว่าแล้วไอ้เด็กใหม่ แม่งตุ๊ดแหงๆ เลยว่ะ
ทำไมวะ
ไม่รู้ว่ะ เห็นแม่งติ๋มๆ ยังไงไม่รู้
[เพ้ง] กูว่านะ
หนังสือโป๊มันน่ะ ต้องมีแต่รูปผู้ชายแหงๆ เลย
มันถึงไม่ให้พวกเรายืมไง
มิน่า
ครูปราณีถึงปล่อยมันไป
แล้วเก็บไอ้หนังสือนั่นไว้ดูเอง
[เพ้ง] เฮ้ยป๊อก มีซีม่าหรือเปล่าวะ
แม่งสังคังแดกแล้ว
อะ
ไอ้เหี้ยป๊อก ไข่มึงใหญ่ เท่าไดโนเสาร์หรือไงวะ
ทำไมมันเหลือแค่นี้ล่ะ
[เพ้ง] ไอ้หนุ่ย มึงมีหรือเปล่า
กูมีฟอร์มาลีน มึงเอาไหม
ฉีดศพพ่อมึงสิ
จะเอาหรือเปล่า
[เพ้ง] เออ ขอบใจ
เฮ้ย เดี๋ยวๆ
มึงมีซีม่าโลชั่นไหมวะ
[เสียงกางหนังสือพิมพ์]
[ดนตรีตึงเครียด]
[เด็ก] เฮ้ย ชาตรี แม่มึงโทรมา
แม่เหรอ
ต้น นี่พ่อเองลูก
[พ่อต้น] เอ่อ ต้น
พี่เพ็ญไม่ได้อยู่บ้านเราแล้วนะลูก
ทำไมเวลาพ่อโทรไป ลูกไม่รับสายล่ะ
[เสียงถอนหายใจ]
ถ้าต้นคิดว่า พ่อส่งต้น ไปโรงเรียนประจำเพราะเรื่องพี่เพ็ญ
ต้นเข้าใจผิดนะลูก
[พ่อต้น] เอ่อ
โรงเรียนใหม่เป็นยังไงบ้างลูก ชอบไหม
[เสียงสัญญาณขาดหาย]
[เสียงวางหูโทรศัพท์]
[เสียงพ่นลมหายใจ]
[ดนตรีอึดอัด]
[เสียงสะอื้นเบาๆ ]
[ดนตรีเศร้า]
[เสียงนาฬิการ้องเตือน]
[ดนตรีไม่ชอบมาพากล]
[เสียงนาฬิกาเดิน]
[ดนตรีตึงเครียดลึกลับ]
[ดนตรีตื่นเต้น]
[ดนตรีชวนสะพรึง]
[เอฟเฟกต์ระทึก]
[เสียงเตียงลั่น]
[เสียงเขย่าเตียง]
[เสียงเตียงลั่น]
[เสียงขาเตียงลั่น]
[ดนตรีลึกลับ]
[ดนตรีระทึกขวัญ]
[ดนตรีไม่ชอบมาพากล]
[ดนตรีเศร้า]
มึงต้องมาอยู่นี่ทุกคืน
เพราะกูนอนเตียงมึงใช่หรือเปล่า
[เด็ก 1] เฮ้ยเร็วๆ เขยิบขาสิ เฮ้ย
- [เด็ก 2] เร็วๆ - [เด็ก 1] พอๆ เฮ้ย พอๆ
- [เด็ก 3] เป็นไรเปล่าเนี่ย - เป็นลมเหรอ
เปล่า เห็นเขาว่ามันดมอีเทอร์ ตอนวางยากระต่ายว่ะ
- [เด็ก 1] เฮ้ยๆ - เหี้ย ทำไงวะ
- แม่งไม่ฟื้น - [เด็ก 2] เฮ้ย มันเป็นอะไรวะ
[ครูผู้หญิง] เอ้าๆ อย่ามุงๆ ถอยออกมา
บอกกี่ทีแล้ว นายเฉลิมพล ว่าอย่าไปดมอีเทอร์
[เด็ก 1] เฮ้ยๆ ฟื้นแล้วว่ะ
- [เด็ก 2] ฟื้นแล้วเว้ย - [เด็ก 1] ไม่ตายเว้ย
- [เด็ก 2] ฟื้นแล้วเว้ย - [เด็ก 3] ไม่ตายแล้วเว้ย
เฮ้ย เหมือนตายแล้วฟื้นเลยอะ
[เด็ก 1] เว่อร์ๆ มึงเผลอหลับไป แค่แป๊บเดียวเอง
เฮ้ย แต่กูรู้สึก เหมือนตายจริงๆ นะเว้ย
แล้ว แล้วมันก็ หายใจไม่ค่อยออกอะ
แล้วมันก็มืดด้วยอะ
แล้วกูก็เห็น...
อุ๊ย ไม่น่าเชื่อเลยอะ
[เสียงหายใจหอบ]
แต่ถ้าใครอยากรู้นะเว้ย
[เฉลิมพล] ว่าวิญญาณออกจากร่าง เป็นยังไง
ถามกูได้นะเว้ย
[เด็ก 4] โห่ ไอ้อ้วน วิญญาณมึงไปขี้กูก็ไม่สนหรอก
ไอ้เหี้ยกูจะแดกข้าว [เสียงพูดคุยอื้ออึง]
[เด็ก 1] เร็วเลย หิวก็หิว
[ดนตรีอึดอัดตึงเครียด]
[เอฟเฟกต์ลึกลับ]
(อีเทอร์)
[เอฟเฟกต์ระทึก] [ต้น] เฮ้ย
[ดนตรีระทึกขวัญ]
[เสียงนาฬิกาเดิน]
[ต้นตะโกน] วิเชียร อย่าโดด
[ดนตรีอึดอัดปนเศร้า]
[เสียงหอบหายใจ]
[ดนตรีเศร้า]
[วิเชียร] มึงรู้แล้วใช่ไหม
ว่ากูเป็นอะไรตาย
ทำไมมึงต้องฆ่าตัวตายด้วยวะ
ใครบอกว่ากูฆ่าตัวตาย
แม่งงี่เง่ากว่านั้นอีก
วันนั้นน่ะ
พวกกูเล่นน้ำไม่ยอมเลิก
[เสียงนาฬิกาเดิน]
[วิเชียร] จนเกือบจะค่ำแล้ว
ช่วย...
[จิระ] ช่วยด้วย
เฮ้ย ไอ้จิระจมน้ำ
- [เด็ก 1] เฮ้ย ไปไหนวะ - [เด็ก 2] ไปไหนวะ
- [เด็ก 3] หายไปไหนวะ - [เด็ก 4] ไหนวะ
- ไอ้พวกโง่ โดนหลอกแล้ว - [เด็ก 5] หายไปไหนวะ
เฮ้ย โกหกเหรอ
[เด็ก 4] โอ๊ย
[เสียงหัวเราะ]
เฮ้ย มึงทำการบ้านยังวะ
เออว่ะ ชั่วโมงแรกด้วยนี่หว่า
[เสียงหายใจดังเฮือก]
- [เด็ก 1] จะลอกใครวะ - [วิเชียร] ช่วยด้วย
[เด็ก 2] ขึ้นมา
- [วิเชียร] ช่วยด้วย - [เด็ก 3] เฮ้ย วิเชียรจมน้ำ
[วิเชียร] ช่วยด้วย
[เด็ก 4] เฮ้ย
- พวกมึงก็ลองลงไปช่วยมันสิ - [วิเชียร] ช่วยด้วย
[เด็ก 4] แต่ระวังโดนมันหลอกนะเว้ย
[เสียงทุกคนหัวเราะ]
[วิเชียร] ช่วยด้วย
[เอฟเฟกต์ระทึก]
[ดนตรีระทึกขวัญ]
[เสียงดิ้นรน] [วิเชียร] ช่วยด้วย
[เด็ก 4] เขาเล่นกันแล้ว ไม่มีใครเชื่อมึงหรอก
[เสียงหัวเราะ]
[เสียงดิ้นรน]
[เสียงฟองอากาศลอยขึ้นเหนือน้ำ]
[เด็ก 5] เฮ้ย หกโมงแล้ว กลับหอกันเถอะ
[ทุกคนพูดพร้อมกัน] ไปๆ
[ดนตรีเศร้า]
[เด็ก 4] เฮ้ย กูไปแล้วนะ
[เสียงบรรยากาศยามค่ำ]
ถ้างั้น
ทำไมเขาถึงลือกันว่า
ครูปราณีเป็นตัวการทำให้มึงตายวะ
มึงอ่านข่าวเล่มนั้นแล้วใช่ไหม
[เพลง "ดวงใจ" โดย สวลี ผกาพันธุ์ จากแผ่นเสียง]
[วิเชียร] ข่าวพ่อกูเองแหละ
ครูปราณีเขาคงไม่อยากให้กูรู้
[น้ำเสียงโกรธ] วิเชียร
ทำอะไรน่ะ
ใครอนุญาตให้เธอเข้ามาในนี้ หา
มานี่ซิ นี่ ทำไมเธอทำแบบนี้
ทำไมถึงทำแบบนี้
[เสียงตี] นี่ ตีให้มือหักเลย
[เสียงตี]
[ปราณี] ใครอนุญาตให้เธอทำแบบนี้หา
[เสียงปัดเข็มแผ่นเสียง]
จริงๆ กูก็แค่อยากรู้ข่าวพ่อกู
แต่ก็โชคร้าย
ดันเกิดเรื่องซะก่อน
ครูครับๆ วิเชียรยังไม่กลับหอเลยครับ
[เสียงหอบหายใจ]
[เสียงตกใจ]
[เสียงปราณีกรีดร้อง]
[ดนตรีเศร้า]
[วิเชียร] ก่อนวันที่ จะเกิดอุบัติเหตุ
กูแอบกลับไปเอาหนังสือพิมพ์ เล่มนั้นออกมาจนได้
[เสียงไขกุญแจเปิดลิ้นชัก]
[ปราณี] หา
[วิเชียร] หลังจากนั้น
ครูเขาก็คิดว่า
เรื่องที่กูตาย
เป็นความผิดของครู
[เสียงร้องไห้]
แล้วทำไมมึงต้องมาจมน้ำตาย
ซ้ำๆ ซากๆ อย่างนี้ด้วยวะ
ไม่รู้สิ
แล้วมึงต้องเป็นอย่างนี้
อีกนานแค่ไหน
กูก็ไม่รู้เหมือนกัน
ข้างล่างนั่น
แม่งหนาวฉิบหายเลย
[เสียงปิดตู้]
[ดนตรีลึกลับ]
เห็นไหม กูบอกแล้ว
ว่าต้องเป็นไอ้ผีเด็ก ที่ตายที่สระเก่า
ผีแบบนี้
กูเคยเจอมาแล้ว
[หนุ่ย] บ้านเก่ากูอะ
เคยมีมอเตอร์ไซค์มาแหกโค้ง ที่หน้าบ้านตอนกลางดึก
[เสียงมอเตอร์ไซค์และเสียงเบรก]
[เสียงชนโครม]
[เสียงสุนัขเห่า]
[หนุ่ย] คนขับแม่ง ตายคาที่เลยนะเว้ย
หลังจากนั้นน่ะ
พอตกดึก จะได้ยินเสียงมอเตอร์ไซค์
เข้าโค้งเบรกเอี๊ยด แทบทุกคืนเลย
[เสียงนาฬิกาเดิน]
[เสียงนาฬิการ้องเตือน]
[เสียงมอเตอร์ไซค์เร่งเครื่อง ใกล้เข้ามา]
[เสียงเบรกและเสียงชนโครม]
[ดนตรีชวนสะพรึง]
[เสียงสุนัขเห่า]
เหมือนแบบว่า
วิญญาณยังไม่ไปผุดไปเกิด
แล้วต้องกลับมาตาย
ที่เดิม ทุกคืน ทุกคืน
[เสียงนาฬิกาเดิน]
[เสียงนาฬิการ้องเตือน]
[เสียงมอเตอร์ไซค์เร่งเครื่อง ใกล้เข้ามา]
[เสียงเบรกและเสียงชนโครม]
[เสียงถังล้ม]
[เสียงสุนัขเห่า]
ไงต่ออะ
แม่กูก็ย้ายบ้านหนีน่ะสิ
ไม่ใช่ แล้วทำไง วิญญาณถึงได้ไปผุดไปเกิด
ไม่ต้องกลับมาตายซ้ำๆ อีกล่ะ
คนกับผี
อยู่กันคนละโลกนะเว้ย
ถ้าจะช่วยผี ก็ต้องเป็นผี
จะเป็นผี ก็ต้องตายซะก่อน
[หนุ่ย] หรือถ้ามึงถอดวิญญาณได้
ก็เอาสิ
[เสียงเพลงเล่นท่อนเดิมซ้ำๆ จากแผ่นตกร่องดังแว่วๆ ]
[เสียงเพลงเล่นท่อนเดิมซ้ำๆ จากแผ่นตกร่องดังชัดขึ้น]
[เพลงดังต่อเนื่อง]
[เพลงหยุด]
[ดนตรีเศร้าชวนอึดอัด]
[วิเชียร] มึงจะบ้าเหรอ
อยู่ดีๆ จะรนหาที่ตายทำไม
[ดนตรีอึดอัด]
[วิเชียร] ไอ้ต้น
สัญญาก่อน ว่ามึงจะไม่ทำ
[วิเชียร] เฮ้ย สัญญานะเว้ย
[เสียงเดิน]
นี่หมอหนุ่ย มึงดูเหี้ยอะไรของมึงวะ
ไอ้ชาตรีมันเป็นอะไรก็ไม่รู้
แม่งดูแปลกๆ
สัตว์ ไหนวันนั้นมึงบอกมันไม่แปลกไง
ไม่รู้สิ
แต่ วันนี้ กูว่ามันแปลกๆ
หรือว่า มันจะกระโดดตึกฆ่าตัวตาย
เหี้ย มีรั้วกั้นอย่างนั้น มันจะกระโดดลงมาได้ยังไง
[ดนตรีเศร้า]
มึงเห็นแทงค์น้ำนั่นหรือเปล่า
[วิเชียร] กูเคยปีนไปถึงยอดเลยนะเว้ย
วิวแม่งเด็ดกว่าบนนี้อีก
เดี๋ยววันหลังกูพามึงไป
[เสียงนาฬิการ้องเตือน]
ไอ้ชาตรี มันหายไปแล้ว
[ดนตรีตึงเครียด]
[เสียงบรรยากาศในโรงอาหาร]
[เสียงขยับประตู]
[ปราณีน้ำเสียงโกรธ] เล่นไม่รู้จักเวล่ำเวลา
คอยดูนะ ฉันจะตีซะให้เข็ดเลย
[ดนตรีระทึกเร้าใจ]
(อีเทอร์)
- [เพ้ง] เฮ้ยชาตรี - [หนุ่ย] เฮ้ยชาตรี
[เพ้ง] เฮ้ยชาตรี มึงเป็นอะไร
- [หนุ่ย] ชาตรี - [สาโรช] ชาตรี เป็นไรอะชาตรี
- [ป๊อก] ชาตรี - [เพ้ง] ชาตรีเป็นไรหรือเปล่า
[ดนตรีระทึก]
ฆ่าตัวตายแล้วสิเนอะ
- เปล่า - [เพ้ง] ชาตรี มึงอย่าตายนะเว้ย
- สงสัยว่ามันจะถอดวิญญาณจริงๆ - [เพ้ง] ชาตรี
มึงจะบ้าเหรอไอ้หนุ่ย ถอดวิญญาณอะไรของมึง
[หนุ่ย] ก็มันบอกเองว่า
มันอยากช่วยเพื่อนมัน ที่จมน้ำตายในสระเก่า
กูเลยมั่วไปให้มันถอดวิญญาณไป
[ดนตรีระทึก]
เชื่อกู ช่วยกันพาไอ้ต้นไปที่สระเก่า
[เสียงปราณีร้องตกใจ]
[สาโรช] ครูครับๆ ชาตรีฆ่าตัวตายครับครู
[ปราณี] หา
[ดนตรีชวนสะพรึง]
- [เด็ก] เฮ้ย วิเชียรจมน้ำ - [วิเชียร] ช่วยด้วย
[เสียงดิ้นรน] ช่วยด้วย
[ป๊อก] เอ้า
เอามาทำไมวะ
[ป๊อก] ไอ้หัวครก โง่จริงๆ เลย
[เสียงหอบหายใจ]
[เพ้ง] แล้วทำไงต่อวะ
[ดนตรีสะเทือนอารมณ์]
มึงบอกไม่มีใครเคยเห็นมึงอยู่ในสายตา
แล้วมึงล่ะ
เคยเห็นคนอื่นเขาบ้างไหม
เฮ้ย ปล่อยกูสิวะ
[เสียงสะอื้น]
มึงยังโกรธเพื่อนมึงอยู่หรือเปล่าวะ ที่พวกมันไม่ช่วยมึงอะ
กูไม่โกรธแล้วล่ะ
แล้วมึงล่ะ
คิดจะหนีโรงเรียนอยู่หรือเปล่า
โอ๊ย ไม่แล้ว
ถ้ากูหนีนะ กูก็จะหนีไปหา พี่น้ำตาลคนเดียวเว้ย
เฮ้ยๆ คิดอะไรอยู่วะ
ไม่ต้องเลย วันนั้นกูก็เห็นมึงเหล่เขา
โธ่ กูเหล่มาตั้งนานแล้ว [ต้นส่งเสียงแซว]
เออ แล้วเมื่อไหร่เราจะไปกันอีกวะ
[วิเชียร] เฮ้ย ต้น
กูต้องไปแล้วว่ะ
[ดนตรีเศร้า]
[ดนตรีสะเทือนอารมณ์]
เฮ้ย ชาตรีฟื้นแล้ว
[ป๊อก] เฮ้ย ชาตรีฟื้นแล้ว
- เฮ้ย ชาตรี - เป็นไงบ้างชาตรี
- ชาตรี เป็นไงบ้างชาตรี - [เพ้ง] มึงเป็นไงบ้างชาตรี
[หนุ่ย] เป็นไงบ้างชาตรี
- ไม่เป็นไรแล้วนะ - [สาโรช] เฮ้ย
ฟื้นแล้วเหรอ
[เพ้ง] ครูครับ ชาตรีไม่เป็นไรแล้วครับ
[เสียงวิ่งเข้ามา]
[เสียงหอบหายใจ]
[ดนตรีเศร้า]
[ดนตรีผ่อนคลาย]
กูก็เพิ่งรู้ว่าโรงเรียนเรา แม่งก็ใหญ่เหมือนกันนะเนี่ย
โอ๊ย มึงจะไปซึ้งอะไร กับความใหญ่ของโรงเรียนวะ
ต้องกูนี่ โดนครูปราณี สั่งวิ่งรอบโรงเรียนมาแล้ว
หือ ซึ้งจนน้ำตาไหล
หือ เดี๋ยวมึงเนี่ยแหละ จะไหลลงไปคนแรก
ใจเย็นครับพี่ครับ ใจเย็นๆ
เดี๋ยวผมไม่งาม
เออ ไอ้ต้น
ทำไมมึงไม่เล่าเรื่องวิเชียร ให้ครูเขาฟังไปเลยวะ
ใช่ เลยพลอยซวย โดนทัณฑ์บนกันหมดทุกคนเลย
กูว่าครูปราณีคงไม่เชื่อกูหรอก
แต่...
พวกกูเชื่อมึงจริงๆ นะ
ยังไง ถ้ามึงเจอผีตัวใหม่
อย่าลืมมาปรึกษากูล่ะ
แต่ไม่ต้องมาปรึกษากูนะ
เออ งั้นกูขอปรึกษามึง คนแรกเลยแล้วกันไอ้หนุ่ย
มึงเป็นเหี้ยอะไร ทำไมต้องพูดยานคางด้วย
[ดนตรีผ่อนคลาย]
เด็กชายชาตรี อนันต์ปิติสุข
[ปราณีพูดประกาศ] มาพบผู้ปกครองที่ตึกนอนด้วย
เด็กชายชาตรี อนันต์ปิติสุข
มาพบผู้ปกครองที่ตึกนอนด้วย
[ต้นตะโกน] ไปแล้วเว้ย
ปีหน้าเจอกันใหม่เว้ย
[ทุกคนพูดพร้อมกัน] โห
[เพ้ง] เออๆ โชคดีเว้ย
- [ป๊อก] เจอกัน - [สาโรช] โชคดีๆ
พี่ต้น พาต่อไปดูสระว่ายน้ำหน่อยสิ
เดี๋ยวสิ ต่อ ให้พี่ต้นเขาไปเก็บของก่อน
เสร็จแล้วต้องพาต่อไปดูนะ
จ้ะ
กินข้าวกินปลาบ้างหรือเปล่าลูก
ดูซิ ตัวด้ำดำ
ผอมก็ผอม
มัวแต่เล่นสิเราน่ะ หือ
หือ แม่ อายเขา
อายเอยอะไรกัน
เดี๋ยวอีกหน่อยโตขึ้นนะ ก็ไม่ยอมให้แม่กอดแล้ว
ต่อ อย่าไปไกลนะลูก
ไป รีบไปเก็บของเถอะลูก
[ดนตรีซึ้ง]
[ต้น] พ่อ
ต้นชอบโรงเรียนนี้ครับพ่อ
[ดนตรีซึ้ง]
[เพลง "ดวงใจ" โดย สวลี ผกาพันธุ์ ดังแว่วจากแผ่นเสียง]
[ต้น] ครูครับ
วิเชียรไม่ได้ฆ่าตัวตาย
[ต้น] เรื่องจมน้ำ
มันเป็นอุบัติเหตุจริงๆ นะครับครู
วิเชียรมันฝากขอโทษ
เรื่องที่มันทำแผ่นเสียงของครูพัง
[เสียงเพลงเล่นท่อนเดิมซ้ำๆ จากแผ่นตกร่อง]
มันรู้นะครับ
[ต้น] ว่าครูน่ะเป็นห่วงมัน
ขอบคุณนะครับครู
ที่ดูแลพวกผมมาตลอด
สวัสดีครับครู
[เสียงเพลงเล่นท่อนเดิมซ้ำๆ จากแผ่นตกร่อง]
[เพลง "ดวงใจ" โดย สวลี ผกาพันธุ์ เล่นต่อเป็นปกติ]
[เพลงเบาลง]
[ดนตรีสงบ]
[ต้น] ผมยังจำวันแรก ที่พ่อมารับกลับบ้านได้ดี
มันเป็นบ่ายวันศุกร์ ที่หลายอย่าง คล้ายจะยังเหมือนเดิม
แต่สิ่งที่เปลี่ยนไปแล้ว คือตัวผม
เทอมนั้น ผมสูงขึ้นแค่สองเซ็นต์
ยังอีกนานกว่าผมจะโตเป็นหนุ่ม
แต่การได้รู้จักวิเชียร
ก็ทำให้ผมได้เห็นอะไรมากขึ้น
[ดนตรีซึ้ง]
[ต้น] ผมไม่รู้หรอกว่า
เทอมต่อๆ มา จะมีเรื่องตื่นเต้นอะไรรอผมอยู่
แต่ผมก็อยากกลับไปรวมแก๊ง กับเพื่อนตัวแสบอีกครั้ง
เพราะผมรู้เพียงว่า
แค่มีเพื่อนดีๆ หนึ่งคนอยู่ข้างเรา
ไม่ว่าสิ่งที่เกิดขึ้นจะดีหรือร้าย
ทุกอย่าง ก็เหมือนจะผ่านเราไป
ในชั่วไม่กี่อึดใจเท่านั้น
[เพลง "อยากจะบอกใครสักคน" โดย ไมโคร]
[เพลง "ดวงใจ" โดย สวลี ผกาพันธุ์]
คำบรรยายโดย: ธีรพล มณีสาตร์